Η αναγνώριση των άλλων είναι δείγμα της επιτυχίας μας. Όμως η γνήσια επιτυχία πρέπει να βασίζεται στις δικές μας προσδοκίες, όχι των άλλων. Αυτό είναι στο συμπέρασμα της μέρας για να μας θυμίσει να μην απομακρυνόμαστε από το βασικό μας κίνητρο. Την ευτυχία της πληρότητας. Όταν η αναγνώριση των άλλων γίνει η απόδειξη της επιτυχίας μας, τότε έχουμε χάσει τον ίδιο μας τον εαυτό.
Χωρίς να το έχουμε καταλάβει, τον έχουμε μετατρέψει σε “υπηρέτη” των επιθυμιών ή των καπρίτσιων κάποιων άλλων. Ο εγωισμός επικρατεί και από τις δύο πλευρές αυτής της “σχέσης”. Η συνέπεια αρχίζει να φαίνεται σε αυτό που αισθανόμαστε. Μετά την χαρά και την ικανοποίηση αρχίζουμε να νιώθουμε “‘άδειοι” και “άδειες”. Δεν υπάρχει νόημα. Το επόμενο βήμα μας προκαλεί μόνο άγχος κι όχι χαρά. Η δύναμη που πρέπει να επιστρατεύσουμε δεν φαίνεται να υπάρχει πουθενά τριγύρω μας.
Η εξάντληση έχει πάρει την θέση της. Η πικρία και η αίσθηση της ματαιότητας μας κλείνουν στον εαυτό μας. Η ανάγκη για ελευθερία δεν έρχεται τυχαία και πρέπει να την ακούσουμε πριν αποφασίσουμε τα επόμενα βήματά μας. Δες το βίντεο που ετοίμασε το 25up-to40.gr
