Ταξίδια που θεραπεύουν – Η στεριά είναι μια κακή συνήθεια
Η στεριά είναι το μέρος όπου οι άνθρωποι ξοδεύουν το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους αποδεικνύοντας στους άλλους ότι έχουν αξία. Η θάλασσα από την άλλη δεν ζητά αποδείξεις και γι’ αυτό και την φοβούνται.
Οι περισσότεροι επιβιβάζονται σε ένα σκάφος νομίζοντας ότι αγόρασαν μερικές ημέρες διακοπών, όμως στην πραγματικότητα, αγόρασαν μια σύντομη αναστολή της αυταπάτης τους.
Εκεί που τελειώνει η στεριά, οι τίτλοι χάνουν τη χρησιμότητά τους. Ο τραπεζίτης πιάνει την πλώρη για να δει τα δελφίνια. Ο δικαστής περιμένει υπομονετικά να του σερβίρουν ένα ποτήρι κρασί. Ο επιχειρηματίας ανακαλύπτει, με έκπληξη, ότι το ηλιοβασίλεμα δεν ενδιαφέρεται για τον τραπεζικό του λογαριασμό…. Γιατί η θάλασσα έχει μια σπάνια ευγένεια. Δεν ταπεινώνει κανέναν και απλώς αγνοεί όσα οι άνθρωποι θεωρούν σημαντικά.
Οι περισσότεροι οργανώνουν ακόμη και την ελευθερία τους. 09:00 πρωινό. 10:00 παραλία. 12:30 φωτογραφίες. 14:00 γεύμα. 18:00 ηλιοβασίλεμα. 20:30 ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα για το πόσο αυθόρμητα πέρασαν. Το πρόγραμμα είναι η πιο αποτελεσματική μέθοδος να σκοτώσεις την έκπληξη χωρίς να διαπράξεις έγκλημα και γι’ αυτό τα καλύτερα ταξίδια ξεκινούν με μία μόνο απόφαση.
«Λύνουμε κάβους.» Τίποτε άλλο και ο άνεμος θα αποφασίσει τα υπόλοιπα. Υπάρχει ένας παράξενος λόγος που οι άνθρωποι γίνονται καλύτεροι στη θάλασσα. Δεν έχουν πού να κρυφτούν με την απόσταση από τον πραγματικό τους εαυτό να είναι πλέον μικρότερη από την απόσταση μέχρι την ακτή. Κάποιοι επιστρέφουν με εκατοντάδες φωτογραφίες και άλλοι επιστρέφουν με μία μόνο σκέψη. Οι δεύτεροι
έκαναν πραγματικό ταξίδι. Οι πρώτοι απλώς μετακινήθηκαν.
Αν η θάλασσα θεραπεύει, δεν είναι επειδή διαθέτει κάποια μυστική δύναμη. Θεραπεύει επειδή, για λίγες ώρες, αφαιρεί από τον άνθρωπο όλες τις δικαιολογίες με τις οποίες έμαθε να ζει. Και αυτό, όσο δυσάρεστο κι αν ακούγεται, είναι η πιο τίμια μορφή ελευθερίας.
Ο Γεώργιος Παρίσης είναι Capt. MMa MSc DM – Παρατηρητής ισχύος, συμπεριφοράς και σιωπηλών ιεραρχιών. Εμπιστεύεται περισσότερο την περιέργεια από το πρόγραμμα σε έναν κόσμο που προτιμά τις ομοιότητες.
